38 isim, Türkiye’deki Süryanileri, Süryanilerin Türkiye topraklarındaki derin ve köklü tarihini anlatıyor. Kendilerinin anıları ve ailelerinden aktarılan tanıklıklarla birlikte…”

Kitapta anlatısı bulunan 38 isimden biri, Antakya ve tüm Doğu Patriği, Evrensel Süryani Ortodoks Kilisesi'nin Ruhani Lideri Moran Mor İğnatius Efrem II. Kitabın da adı Serdar Korucu’nun ile CNN Türk’te yaptığı röportajda Patriğin kullandığı bir cümleden alıyor: “Biz Bu Topraklara Aitiz…”

Antakya ve tüm Doğu Patriği, Evrensel Süryani Ortodoks Kilisesi'nin Ruhani Lideri Moran Mor İğnatius Efrem II: “Kimse evini terk etmek istemez, biz bu topraklara aitiz.”

“CUMHURBAŞKANIMIZIN KİLİSEMİZİN TEMELİNİ ATTIĞI GÜNLERE GELDİK”

İstanbul, Ankara ve İzmir Süryani Ortodoks Cemaati Ruhani Reisi ve Patrik Vekili Metropolit Mor Filüksinos Yusuf Çetin: “’Acaba bir gün Vali de bizi ziyarete gelir mi?’ dediğimiz günlerden Sayın Cumhurbaşkanımızın kilisemizin temelini attığı günlere geldik.”

Mardin ve Diyarbakır Metropoliti Mor Filüksinos Saliba Özmen: “Süryanilerin gidecek başka ülkesi yok. Bize buradan başka her yer gurbet.”

Sait Susin: “Doğruyu söylemek gerekirse son 22-23 yılda hayal bile edemeyeceğimiz adımlar atıldı.”

“BİZE SAHİP ÇIKAN BİR HÜKÜMET VAR”

Kenan Gürdal: “Bugün bize sahip çıkan, haklarımız için geri adım atmayan bir hükümet var.”

Emanuel Abacı: “Dükkânın önüne pankart çekmişler. 'Ya Kıbrıs’ın yarısı ya Bıtrıs’ın karısı.' Babamın adı Bıtrıs…”

Semra Abacı: “Bir Süryani kız kaçırıldığında bütün şehir felç oluyordu. Korkunç bir şeydi. Ve babamın altı kızı vardı.”

Lolita Asil: “Kimse doğduğu toprakları terk etmek istemez. Hele bir eviniz bir iziniz kalmışsa o topraklar bir gün sizi mutlaka çeker.”

Yusuf Türker: “Uzun karanlık yıllar geçirdik. İnsanlar gitti. İş yerleri kapandı. Sık sık kışkırtmalar oldu.”

Münir Üçkardeş: “Bizlerdeki duygusallık çocuklarımızda yok. Her Mardin’e gittiğimde ağlıyorum.”

Yusuf Basmacıoğlu: “O taş duvarlara dokunduğum zaman şunu hissediyorum, ben oraya aitim.”

Gülcan Diril: “Annemizi bulabilmek mucizeydi. En azından bir mezarı var. Peki ya babam nerede?”

Süleyman Akgüç: “92 yaşındaki bir adam nasıl öldürülür? Neden öldürülür? Biz bunu anlayamıyoruz.”

Dikran Ego: “Canlı yayında babamın cinayetinin haberini yapmak zorunda kaldım.”

Robert Tutuş: “Ben babamın katillerinin nerede olduğunu, kim olduğunu bilmek istiyorum ama nafile!”

Yusuf Aydın: “Babam 1993 yılında, Midyat’a giderken bulunduğu araçta mayın patlaması sonucu olay yerinde hayatını kaybetti.”

Erol Dora: “Benden önce Cumhuriyet tarihinde Süryani vekil olmamış, ama Osmanlı Mebusan Meclisinde iki vekil varmış.”

Yuhanna Aktaş: “Adına ‘Süryani Mahallesi’ diyoruz ama içinde Süryani yok ki! Darphane gibi çalışıyor ama Süryaniler kazanmıyor.”

David Vergili: “1994’te askeri helikopter indi. Tüm manastırdakilerin gözü önünde Metropolit Samuel Aktaş’ı alıp uzaklara karıştı.”

Yakup Mirza: “Biz ülkemizden kovulduk. Türkiye gibi güzel bir ülke varken biz niye bu çileleri çekiyoruz?”

Marta Sömek: “Ailemde Süryaniceyi bilen tek kişiyim. Böylece ailemizin yarım okuduğu dualar tamamlandı.”

Yakup Ertunga: “Harput’ta da Elazığ’da da pek çok ilahi Türkçe okunurdu. Bu ilahileri, dinlemeye doyamazdınız.”

Rabita Kerimo: “Orası kendi ülken, köklerin orada ama hep böyle bir sindirilmişlik… Burada da yabancısın, göçmensin…”

Süheyla Noyan: “Hâlâ Midyat’ı çok özlüyorum. İnan ki o kuru toprağı çok özlüyorum.”

Katia Arslan: “6-7 Eylül için babaannem ‘Cesetleri aşağıya atıyorlardı, kadınlara tecavüz edip boğuyorlardı… Çok Rum ve Ermeni öldü’ dedi. O an kanım dondu.”

Ayhan Tekin: “Kadir İnanır’ın oynadığı Kapı filmindeki ev var ya, işte o benim kaynanamın evi.”

Ayten Ekinci: “Bugün Mardin’de ‘Süryani’ diye satılan ürünlerin çoğu bizde yok.”

Fikri Turan: “İsmet İnönü dedemin yanına gelmişti, ‘Şemun Hanne’yi göreceğim’ demiş.”

Adnan Çelma: “Hâlâ gözümün önünde bu sahne var. ‘Ah Midyat’ türküsü çalıyor, bir tarafta babam oynuyor, diğer tarafta annem ağlıyor.”

Turgut Alaca: “Yine de şunu anlamakta zorluk çekiyorum. Bir gün sormak isterim: Kardeşim biz size ne yaptık? Ne yaptık da bizi böyle sıkıştırıyorsunuz? Neye istinaden? Suçumuz ne?”

Aydın Aslan: “Müslümanlar iki üç tokat atar, döverlerdi. Böyle olunca Hıristiyanlar kaçıyordu.”

Jan Beṯ-Şawoce: “Babaannemin gece uyumadan önce anlattığı öyküler benim için hafıza eğitimi oldu.”

Robert Halef: “Tam 25 sene sonra… Evimi ilk gördüğümde ağladım. Benim için anlamı çok büyüktü.”

Habib Dilmaç: “Tur Abdin’in yeri farklı. Köyümüzde olanlar İsveç’te yok. Mesela burada çatıda uyuyup yıldızları izleyemezsiniz.”

Yılmaz Bisse: “‘O eve gideceğim. Kokusunu içime çekeyim’ dedim. Sonra içeri girmek istemedim. Ailemizin o güzel evi, o güzel çiçekleri, hiçbir şey kalmamıştı.”

İskender De Basso: “Uzak Şehir dizisindeki o konak benim babamın, amcalarımın eviydi. Orası bize miras değil emanet.”

Fehmi Bargello: “Midyat çok değişti ama ne yapalım? Bizler geçmişi özleyerek yaşıyoruz.”

Simon Poli: “Her aile, bakın buradaki her ailenin hayatından 5 tane film çıkar. Bir tane değil!”

The post Süryani toplumu anlatıyor: 'Biz Bu Topraklara Aitiz' first appeared on Siyasimedya | Güncel Türkiye Siyaset Haberleri, Analiz & Yorumlar.

Saldırı sırasında iş yerinde olduğunu söyleyen Ghida Fakih, “Bir patlama sesi duyduk ama son zamanlarda Beyrut'ta bu sesleri duymaya alışmıştık. Bu yüzden önemsemedik” dedi. Birkaç dakika sonra kızından telefon aldığını söyledi. Fakih o anları, “Bağırıyordu, ağlıyordu ve bana bir patlama olduğunu söyledi. Anlayabildiğim tek şey buydu. Telefon kesildi, tekrar ulaşmaya çalıştım. Ulaşamadım” diye anlattı. Saldırının evlerinin yakınında olduğunu bir iş arkadaşından öğrendiğini belirten Ghida Fakih, sonrasında yaşadıklarını şöyle aktardı: “Ne yapacağımı bilemedim. Eşime tekrar ulaşmam yaklaşık 2-3 dakika sürdü ve bana 'Naya ve ben iyiyiz. Patlamayı gördük ama oğullarımız evde' dedi. Benim 11 ve 4 yaşında iki oğlum o sırada evdeydiler. Patlamanın bizim binamızı mı yoksa yanımızdakini mi vurduğunu anlayamadım. Eşim 'Biz iyiyiz' diyordu. Bense 'Oğullarım nerede? Oğullarım nerede?' diyordum. Sonra halalarında olduklarını öğrendim. Oğlum bana 'Anne patlama çok şiddetliydi, ev çok sallandı' dedi.

Ghida Fakih, kızının gönderdiği videoyu kendisine gelen telefonlar nedeniyle uzun zaman izleyemediğini söyledi, “Çünkü herkes evimin yanında bir patlama veya saldırı olduğunu bildiğinden beni arıyordu” dedi. Yaklaşık 1 saat sonra o görüntüyü izlediğinde yaşadıklarını şu sözlerle paylaştı: “Açıkçası saldırının bu kadar yakın olmasını beklemiyordum. Haberleri izlememiştim. Dışarıda neyin yaşandığını bilmiyordum. İşte o zaman yaşananın büyüklüğünü, kızımın ve kocamın saldırıda hayatını kaybetmeye ne kadar yaklaştıklarını anladım. Kızımı tekrar aradım. 'Evdeyiz ama korkuyorum' dedi. Tüm gücümle eve gitmeye çalıştım. Tam iki saat sonra eve ulaşabildim. Kızımı görür görmez… Ona sarıldım ve ağlamaya başladım. Eşim de ağlamaya başladı. Hepimiz ağladık.

Okullarının Paskalya tatili nedeniyle tatilde olduğunu, kızının da sabah basketbol antrenmanına gittiğini söyleyen anne Fakih, bu saldırının sadece 10 dakikalık bir yürüyüş sırasında ailesini bulduğunu aktardı. Ghida Fakih, “Sadece on dakikalığına bir yürüyüşe çıkmaya karar verdiler, ne olduysa o sırada oldu. Sadece on dakika… Ve sonrasında bu yaşandı. Füze tam üstlerinden geçmiş ve binaya isabet etmişti. Üstelik sadece bir tane değil, dört füze vardı, tam dört füze. Biri daha uzağa gitti, diğer üçü aynı binaya isabet etti. Üç füze aynı binaya… O füzenin patlayışını videoda da hissediyorlar” dedi.

“Güçlü bir kız. Bunu atlatacak, bundan eminim ama daha 13 yaşında. Zamana ihtiyacı var” diyen Ghida Fakih'in mesajıysa hiçbir annenin, hiçbir çocuğun bunu yaşamaması gerektiğine dair: “Kusura bakmayın, bunu her düşündüğümde gözlerim yaşarıyor. Bu çok zor bir durum. Dünyanın hiçbir yerindeki bir anne… Hiçbir anne bunu yaşamamalı… Size şunu söylemek isterim. Biz o gece ateşkes görüşmelerinin olumlu geçtiğini düşünerek yattık. Uyuduk. Uyandığımızda bu oldu. Beyrut'ta sivillerin arasında bir bölge vuruldu. Kurbanların çoğu çocuk ve kadındı. Bu kabul edilemez. Bu haklı gösterilemez.”

Ghida Fakih, kızının videoyu paylaşma sürecini de CNN Türk'te şöyle anlattı: “Yaşanan sadece Naya ile ilgili değil. Naya, benim kızım, çocuklarımızın nasıl bir korku yaşadığını gösteriyor. Gözlerinde, ifadelerinde gerçek bir korku var. Güneşli bir gün, herkes sokakta. Hiçbir uyarı yok. Normal bir gün… Babasıyla yürüyor ve bunlar yaşanıyor. Böyle bir şeyin yaşanacağını bilsem çocuklarımı Beyrut'ta tutmazdım. Çünkü biliyorsunuz uyarıda bulunduklarında o alanları terk ediyoruz ama Beyrut böyle bir yer değil. Bu asla yaşanmaması gereken bir şeydi. Ben çocuklarım yanımda sağ salim oldukları için çok şanslıyım. Diğer ebeveynler benim kadar şanslı değildi.

Anne Fakih, her Lübnanlının Türkiye'yi sevdiğini söyledi. “Türkiye'yi seviyorum. Türk halkını seviyorum. Türk filmlerini seviyorum” diye ekledi.

The post Beyrut’taki saldırının sembol ismi Naya'nın annesi CNN Türk'e konuştu: Naya'nın o anı çocuklarımızın ne yaşadığını gösteriyor first appeared on Siyasimedya | Güncel Türkiye Siyaset Haberleri, Analiz & Yorumlar.

Korucu, “O günlerden bu yana 10 yıl geçti ve bu süre zarfında en az duyulan konu, bu bölgelerde yaşayanların sesiydi. Kitapta onların sesini duyurmayı amaçladık” şeklinde konuşuyor.

Kor Yayınları'ndan çıkan kitap için, can kayıplarının yaşandığı Cizre, Silopi, Beytüşşebap, Sur, Yüksekova ve Nusaybin'e giden Serdar Korucu, 12 aileyle görüşerek onların anlattıklarını kayda aldı. Korucu, 2015-16 döneminde hak ihlalleriyle anılan birçok ismin, 15 Temmuz 2016'dan sonra FETÖ soruşturmaları kapsamında tutuklandığını hatırlatıyor.

Serdar Korucu, ailelerin tamamının ortak bir talebi olduğunu ifade ediyor: Yaşadıkları olayların unutulmaması ve sevdiklerini kaybettiren faillerin bulunup yargılanması.

Kitapta yer alan bazı dramatik anlatımlar şöyle:

Cizîr (Cemile) Çağırga’nın annesi Emine Çağırga: “3 kez ‘Cizîr’, ‘Cizîr’, ‘Cizîr’ diye seslendim ama ses etmedi. En son ‘Ay anne’ dedi sadece ve ardından vefat etti. Gözlerini kapattım. Mecbur kalmasak onu buzdolabına mı koyardım? Çare yoktu.”

Taybet İnan’ın kızı, Yusuf İnan’ın yeğeni Halime İnan: “Annem evin arkasında yerde yatıyor. Sanki biraz kısa bir uyku uyuyacakmış gibi… O sokağa her baktığımda, annemin yerde uzanmış halini görüyorum. Her şey gözümün önüne geliyor.”

Helin Hasret Şen’in annesi Nazmiye Şen: “Annesiyle ekmek almaya giden 12 yaşındaki bir kız. Benim kızım niye öldürüldü? Tek suçu Sur'da yaşamak mıydı? Eğer benim çocuğum maganda kurşunuyla vurulsaydı, emin olun faili bulunup müebbet cezası alırdı.”

Selamet Yeşilmen’in eşi Abdurrahim Yeşilmen: “Tandırın ateşini yakmış, yukarıdan hamuru alacak. Yukarıya gitmeden eşim merdivenlerde öldürüldü. Eşimin resmi Meclis’e kadar gitti. Videoları var. Yapacak bir şey yok. Yas bitmez. Bu yas bitmez.”

The post 2015-16’da Yaşananlar 10. Yılında Kitaba Dönüştü first appeared on Siyasimedya | Güncel Türkiye Siyaset Haberleri, Analiz & Yorumlar.