Annesinin cenazesini çıkartan ve babasına sağ olarak ulaşan Cengiz Kamalı, bir kartonun üzerine apartmanda yaşayan kişilerin isimlerini yazarak, enkazdan çıkarılanları sağ veya hayatını kaybetmiş olarak işaretlediklerini belirtti. Kahramanmaraş merkezli 6 Şubat depremlerinde Hatay'ın Kırıkhan ilçesinde ilk müdahaleyi olaydan sadece 25 dakika sonra kendi kepçesiyle gerçekleştiren Kamalı, o gün yaşadıklarını gözyaşlarıyla anlattı.
Çalışmalar süresince karşılaştığı cesetler ve ailesini ararken yaşadığı çaresizlik, Kamalı'nın üzerinde hâlâ derin izler bırakmış durumda. Enkaz başındaki karmaşayı anlatan Kamalı, apartmanda yaşayanların isimlerini karton üzerine yazdıklarını, çıkarılanların durumunu ise belgelemeye çalıştıklarını ifade etti.
Depremin ardından ailesiyle birlikte Hatay'dan ayrılarak Isparta'ya yerleştiğini aktaran Kamalı, buradaki yaşamlarına devam ettiklerini belirtti. Gece uyku sorunları yaşadığını ve gözlerini kapattığında kaybettikleri insanların gözlerinin önüne geldiğini söyledi.
“DEPREMDEN 25 DAKİKA SONRA KEPÇEMLE ENKAZA GİRDİM”
Cengiz Kamalı, Hatay'ın Kırıkhan ilçesinde doğup büyümüş, 50 yaşında bir iş makinesi operatörü. “Ben Hatay Büyükşehir Belediyesinden emekliyim. 6 Şubat'ta saat 04.17'de meydana gelen depremde ilk müdahaleyi yaklaşık 25 dakika içinde yaptım. İş makinemle enkaza girdim. Bir iş makinesinin kovası parçalandı. Daha sonra iki büyük iş makinesi temin ederek çalışmalarımıza devam ettik. Hem canlılara ulaşmaya hem de cenazeleri çıkarmaya başladık” dedi.
“BABAMI SAĞ ÇIKARDIM, ANNEMİ KAYBETTİM”
Kamalı, yaklaşık 7-8 saat sonra babasını sağ olarak enkazdan çıkardığını ve annesinin eşyalarının çıkmasıyla birlikte durumu anladığını aktardı. “Burası annemin evi” dediğimde, açtığım boşluktan içeri girildi ve babam oradan çıkarıldı. O sağdı ama vücudunda ciddi yaralar vardı. Annemi ise kaybetmiştik.” şeklinde konuştu.
“DEPREMİN ÜZERİNDEN YILLAR GEÇTİ AMA HÂLÂ UYUYAMIYORUM”
Kamalı, “Isparta'ya gelmemizin sebebi burada bir ablamın olmasıydı.” diyerek, eniştesinin jandarma uzman emeklisi olduğuna ayrıca değindi. “Depremden bir ay sonra ailemi buraya getirdim. Emekli oldum ve buraya yerleştim. Zaman zaman çalışıyorum ama düzenli bir işim yok.” ifadelerini kullandı. Gece boyunca uyumakta zorlandığını belirterek, “Gözümü kapattığımda kaybettiğimiz insanlar rüyalarıma giriyor. 1-2 saatten fazla uyuyamıyorum.” dedi.
“SOBANIN ÜZERİNE DÜŞMESEYDİM KOLON KAFAMI EZECEKTİ”
Kamalı'nın babası, deprem sırasında neler yaşadığını şu sözlerle aktardı: “Deprem olduğunda tavan çöktü ve arkamda bulunan demir sobanın üzerine düştü. Sobanın üzerine düşmeseydi kolon kafamı ezecekti. Oğlum kepçeyle vurarak kırmaya çalışıyordu ama beton bir türlü parçalanmıyordu.” Bu zorlu süreçte yaşadıklarını ve sonunda nasıl kurtulduğunu anlattı.
