Türkiye’de yetişkinlerin yüzde 35’i, dünyada ise 3 milyar kişi obeziteli veya fazla kilolu. 4 Mart Dünya Obezite Günü’nde düzenlenen basın toplantısında konuşan Türkiye Obezite Araştırmaları Derneği (TOAD) Başkan Yardımcısı Prof. Dr. Dilek Yazıcı, “Akıllı telefonlar, dijital uygulamalar bile obeziteyi artırıyor. Günün neredeyse her saati uygulamadan yemek siparişi verebiliyoruz, bankaya gitmiyoruz, markete gitmiyoruz ve hareket etmiyoruz. Çocuklar artık dışarıda oynamak yerine telefonla oynuyor. Bu da obeziteyi artırıyor” dedi.
YÜZDE 70’İ KENDİNİ SUÇLU GÖRÜYOR
Yeni yapılan bir araştırma sonuçlarını da aktaran Prof. Dr. Dilek Yazıcı, “Türkiye’de obezite ile yaşayan bireylerin yüzde 68’i bu durumu kişisel tercihlerle önlenebilir olarak görüyor. Yine yüzde 71’i obeziteyi sadece diyet ve egzersizle çözmenin mümkün olduğuna inanıyor. Sadece bu iki görüş bile obeziteden bireylerin kendini suçlu gördüğünü gösteriyor. Yine insanların yüzde 83’ünde özgüven kaybı ve yüzde 85’i de zihinsel bir iyilik halinde etkilenme hissediyor sadece obeziteli oldukları için. Yüzde 69’unun sosyal yaşamı, eğlence ve romantik ilişkilerden uzak durmasına yol açıyor” dedi.
TOAD ve Fuji Film ayrıca 4 Mart Dünya Obezite Günü’ne istinaden bir de ödüllü film yarışması başlattıklarını duyurdu. Toplantıda konuşan Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi’nden Prof. Dr. Deniz Sezgin Emüler ve Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi’nden Prof. Dr. Ruken Öztürk filmlerde, medyada da obeziteli bireylerin genellikle ayrımcılığa ve damgalanmaya uğradığına dikkat çekti. Prof. Dr. Ruken Öztürk, “Filmlerde neden hep kahramanlar beyaz ırk ve erkek diye sorardık ancak bu işe eğilince anladık ki bir de zayıf. Obeziteli veya fazla kilolu bireylere ise genellikle sakar, beceriksiz rolleri veriliyor. Eğer obeziteli birey kadınsa aşk hayatında da tercih edilmeyen bir kadın senaryosu yazılıyor” diye konuştu.
ÇOCUKLARDA HIZLA İLERLİYOR
Prof. Dr. Dilek Yazıcı da, “Obezite bir pandemi gibi ilerliyor. Çocukluk çağına bakacak olursak 400 milyon obeziteli ergen ve çocuk olduğu görülmekte. 1975 yılında çocukların sadece yüzde 4’ü obeziteli iken şimdi bu oran yüzde 20’ye kadar artmış durumda. Obezite sadece genetik, hormonal değil bunun yanında psikolojik, sosyal ve hatta ekonomik bir altyapısı da var. Obezite bir irade meselesi değil. Maalesef ki bu irade mesele olması durumu toplumda yaygın bir inanç şeklinde. Birçok kişi tamamen bu düşünceden dolayı çok ciddi önyargılarla karşılaşmakta. Düşünün sağlık çalışanları arasında bile bu irade meselesi olarak görüldüğü için kişiler yardım almaktan kaçınmakta” ifadelerini kullandı.
